سیستمهای روانکاری مرکزی برای انتقال روانکار از یک واحد مرکزی به چندین نقطه از ماشینآلات طراحی میشوند. انتخاب و تنظیم صحیح این سیستمها به یکنواختتر شدن فرآیند روانکاری و کاهش استهلاک زودرس تجهیزات کمک میکند.
در بسیاری از صنایع، توقف خطوط تولید به دلیل خرابی یاتاقانها یا روانکاری نامناسب، هزینههای سنگینی را به همراه دارد. استفاده از سیستمهای روانکاری مرکزی علاوه بر افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات، موجب کاهش زمان توقف، کاهش هزینههای تعمیرات و افزایش بهرهوری خطوط تولید میشود.
شرکت هیدرولوب با بهرهگیری از دانش فنی، تجربه اجرایی و همکاری با برندهای معتبر بینالمللی، خدمات طراحی، تأمین تجهیزات، نصب، راهاندازی و نگهداری انواع سیستمهای روانکاری مرکزی را برای صنایع مختلف ارائه میدهد.
سیستم روانکاری مرکزی (Centralized Lubrication System) مجموعهای از تجهیزات مکانیکی و کنترلی است که روغن یا گریس را از یک منبع مرکزی به نقاط روانکاری مشخص در ماشینآلات منتقل میکند. بسته به طراحی سیستم، توزیع روانکار میتواند بر اساس زمانبندی یا سیگنالهای عملکرد و پایش دستگاه کنترل شود و نیاز به روانکاری دستی تکتک نقاط را کاهش دهد.
یک سیستم متداول میتواند شامل مخزن روانکار، پمپ، خطوط انتقال، شیرهای کنترل، تقسیمکنندهها، انژکتورها و واحدهای اندازهگیری باشد. وظیفه و آرایش این اجزا به روش روانکاری انتخابشده و مقدار روانکار موردنیاز هر نقطه بستگی دارد.
استفاده از سیستمهای روانکاری مرکزی علاوه بر کاهش مصرف روانکار، موجب افزایش عمر یاتاقانها، کاهش اصطکاک، جلوگیری از افزایش دمای قطعات و کاهش احتمال خرابی تجهیزات میشود. به همین دلیل، امروزه این سیستمها در بسیاری از صنایع سنگین و خطوط تولید پیشرفته به عنوان یکی از اجزای ضروری ماشینآلات شناخته میشوند.
بسته به نوع کاربرد، شرایط کاری و نوع روانکار مورد استفاده، سیستمهای روانکاری مرکزی میتوانند به صورت روغنی یا گریسی طراحی شوند و با استفاده از کنترلرهای الکترونیکی یا مکانیکی، عملیات روانکاری را به صورت کاملاً خودکار انجام دهند.
انتخاب صحیح نوع سیستم روانکاری، ظرفیت پمپ، نوع تقسیمکنندهها و طراحی مناسب مسیرهای انتقال روانکار، نقش بسیار مهمی در افزایش راندمان تجهیزات و کاهش هزینههای نگهداری خواهد داشت. به همین دلیل طراحی این سیستمها باید بر اساس شرایط واقعی بهرهبرداری هر مجموعه صنعتی انجام شود.
هیدرولوب با سالها تجربه در زمینه سیستمهای روانکاری صنعتی، خدمات جامعی را از مرحله مشاوره و طراحی تا تأمین تجهیزات، نصب، راهاندازی و خدمات پس از فروش ارائه میکند.
هدف ما ارائه راهکارهایی است که علاوه بر افزایش عمر تجهیزات، موجب کاهش هزینههای تعمیرات، کاهش مصرف روانکار و افزایش راندمان خطوط تولید شود.
استفاده از سیستمهای روانکاری اتوماتیک باعث افزایش عمر تجهیزات، کاهش هزینههای تعمیرات و افزایش راندمان خطوط تولید میشود.
واحدهای اندازهگیری، روانکار را بر اساس طراحی سیستم توزیع میکنند تا هر نقطه مطابق مقدار و بازه زمانی تعیینشده در طراحی، روانکار موردنیاز را دریافت کند.
کاهش اصطکاک قطعات موجب افزایش طول عمر تجهیزات و جلوگیری از خرابیهای ناگهانی میشود.
تزریق کنترلشده روغن یا گریس باعث کاهش مصرف و جلوگیری از هدررفت روانکار خواهد شد.
انجام روانکاری در حین کار دستگاه باعث کاهش زمان توقف خطوط تولید میشود.
هر سیستم روانکاری از مجموعهای از تجهیزات تشکیل شده که وظیفه انتقال، کنترل و توزیع روانکار را بر عهده دارند.
تأمین فشار و انتقال روغن یا گریس به کل سیستم.
محل ذخیره روغن یا گریس و تأمین مداوم روانکار.
روانکار را مطابق طراحی سیستم اندازهگیری کرده و میان شاخههای بعدی یا نقاط روانکاری توزیع میکند.
در سیستمهای انژکتوری، انژکتورها مقدار روانکار هر نقطه را اندازهگیری میکنند؛ شیرهای کنترل نیز در صورت نیاز، جریان را هدایت یا قطع میکنند.
انتقال ایمن روانکار از واحد مرکزی به مصرفکنندهها.
زمانبندی و کنترل اتوماتیک فرآیند روانکاری.
سیستمهای روانکاری مرکزی بر اساس نوع روانکار، دبی موردنیاز، فشار کاری، تعداد و محل نقاط روانکاری، چرخه کاری ماشینآلات و شرایط محیطی انتخاب میشوند. روش توزیع در سیستمهای روغنی و گریسی یکسان نیست؛ بنابراین مدار باید متناسب با نوع روانکار و کاربرد طراحی شود.
از آرایشهای متداول توزیع اندازهگیریشده میتوان به سیستمهای انژکتوری تکخطی، دوخطی، تقسیمکنندههای پیشرونده (Progressive) و پمپهای چندخروجی اشاره کرد. سیستمهای گردش روغن و پاشش روغن نیز در کاربردهای مشخص استفاده میشوند، اما نیاز روانکاری متفاوتی دارند و نباید با سیستمهای گریسرسانی نقطهای یکسان در نظر گرفته شوند.
انتخاب آرایش مناسب به عواملی مانند تعداد نقاط روانکاری، فاصله میان نقاط، گرانروی روانکار، مقدار موردنیاز هر نقطه، شرایط محیطی و پیوسته یا متناوب بودن کارکرد دستگاه بستگی دارد. انتخاب سیستم باید پس از بررسی این شرایط عملیاتی انجام شود.
پمپ، روانکار را از طریق یک خط اصلی به انژکتورها میرساند. هر انژکتور هنگام رسیدن فشار سیستم به شرایط لازم، مقدار از پیش تنظیمشدهای را به نقطه روانکاری تزریق میکند. این آرایش برای کاربردهای مناسب روغن یا گریس سیال استفاده میشود.
دو خط اصلی بهصورت متناوب تحت فشار قرار گرفته و سپس تخلیه فشار میشوند. واحدهای اندازهگیری متصل به خطوط، روانکار را بهترتیب توزیع میکنند. این آرایش در صورت تناسب با شرایط پروژه میتواند برای تعداد زیاد نقاط و شبکههای توزیع گسترده مناسب باشد.
تقسیمکننده پیشرونده روانکار را از طریق توالی مشخصی از پیستونها یا بخشهای اندازهگیری توزیع میکند. حرکت هر بخش به بخش قبلی وابسته است؛ بنابراین پایش سیکل میتواند به شناسایی توقف یا انسداد در مدار تقسیمکننده کمک کند.
پمپ چندخروجی دارای خروجیهای مجزایی است که نقاط یا مدارهای روانکاری مستقل را تغذیه میکنند. این آرایش با توجه به ظرفیت پمپ، مسیر خطوط و مقدار روانکار موردنیاز میتواند برای ماشینآلات فشرده یا گروههای محدودی از نقاط مناسب باشد.
در سیستم گردش روغن، روغن برای کاربردهایی مانند روانکاری یاتاقان یا چرخدنده بهطور پیوسته تأمین و بازگردانده میشود. در سیستم پاشش روغن، روانکار بهصورت پاشش کنترلشده به قطعات مشخص میرسد. طراحی این دو روش متناسب با کاربرد انجام میشود و با آرایشهای نقطهای تکخطی، دوخطی، پیشرونده و چندخروجی تفاوت دارد.
در سیستم روانکاری مرکزی، پمپ روغن یا گریس را از مخزن به مدار توزیع میرساند. روانکار، بسته به آرایش سیستم و تجهیزات اندازهگیری و تزریق، از طریق خطوط انتقال به نقاط تعیینشده هدایت میشود و مطابق طراحی سیستم در آن نقاط توزیع میگردد.
کنترلر میتواند زمانبندی روانکاری را بر اساس زمان، ساعات کارکرد دستگاه، تعداد سیکلها یا سیگنال مناسب دیگری تنظیم کند. عملکرد خودکار نیاز به روانکاری دستیِ روتین را کاهش میدهد، اما جایگزین بازرسی سیستم، تأمین مجدد روانکار مخزن و رسیدگی به هشدارها و نیازهای تعمیراتی نمیشود.
اگر سیستم بهدرستی انتخاب، تنظیم و نگهداری شود، میتواند تأمین مناسب روانکار را بهبود دهد و به کاهش سایش ناشی از اصطکاک و هدررفت روانکار کمک کند. نتیجه واقعی به نوع ماشینآلات، روانکار، شرایط بهرهبرداری و طراحی سیستم بستگی دارد. در صورت استفاده از تجهیزات پایش، حسگرهای فشار، چرخه عملکرد و سطح مخزن نیز میتوانند به نظارت بر وضعیت سیستم کمک کنند.
روانکاری مرکزی میتواند برای ماشینآلاتی مناسب باشد که نقاط روانکاری متعدد دارند، ساعات طولانی کار میکنند یا سرویس دستی نقاط آنها دشوار است. بسته به طراحی ماشین و نیازهای روانکاری، کاربردهای آن میتواند شامل موارد زیر باشد:
طراحی قابلاعتماد از بررسی ماشین و شرایط بهرهبرداری آن آغاز میشود، نه صرفاً انتخاب یک پمپ. عوامل اصلی قابل بررسی عبارتاند از:
روانکاری اتوماتیک به یکنواختتر شدن تأمین روانکار کمک میکند، اما به معنی بینیازی از نگهداری نیست. سطح روانکار مخزن، وضعیت خطوط، تجهیزات اندازهگیری، نشانگرهای فشار یا سیکل و هشدارهای سیستم باید مطابق برنامه نگهداری تجهیزات بررسی شوند.